IPv4 en IPv6: verschillen en je verbinding testen

Twee formaten voor internetadressen

IPv4 gebruikt 32-bitsadressen, meestal als vier decimale getallen met punten. IPv6 gebruikt 128-bitsadressen als hexadecimale groepen met dubbele punten. IPv6 heeft veel meer adresruimte.

Een IPv6-adres kan twee dubbele punten (::) gebruiken om nulgroepen te verkorten. Dat hoort bij het adresformaat en betekent niet dat de website iets verbergt. IPNixa laat lange adressen afbreken zonder de gekopieerde waarde te wijzigen.

IPv4 en IPv6 in één overzicht

Beide versies doen hetzelfde werk: bepalen waar verkeer heen moet. Ze zijn wel tientallen jaren na elkaar ontworpen.

Je verbinding kan beide ondersteunen

Een dual-stackverbinding ondersteunt IPv4 en IPv6. Browser en netwerk kiezen een werkende route bij een websitebezoek. Twee bezoeken of verschillende diensten kunnen een andere IP-versie gebruiken, ook op dezelfde wifi.

Moderne browsers gebruiken Happy Eyeballs (RFC 8305): heeft een site beide adressoorten, dan probeert de browser meestal eerst IPv6 en schakelt binnen een fractie van een seconde naar IPv4 als IPv6 traag is. Een eenvoudige opzoeking op dual stack toont daardoor vaak alleen IPv6.

Daarom vraagt IPNixa twee extra testadressen op: één alleen bereikbaar via IPv4, één alleen via IPv6. De locatie- en netwerkgegevens komen uit de versie die je browser voor de hoofdopzoeking gebruikte. Het netwerkdeel vermeldt welke versie dat was.

Een IPv6-adres lezen en verkorten

IPv6-adressen lijken lang, maar hebben twee eenvoudige verkortingsregels. Neem het documentatievoorbeeld 2001:0db8:0000:0000:0000:ff00:0042:8329:

1. Verdeel het adres in acht groepen van vier hexadecimale cijfers.
2. Laat de voorloopnullen per groep weg: 2001:db8:0:0:0:ff00:42:8329.
3. Vervang één reeks volledige nulgroepen door twee dubbele punten: 2001:db8::ff00:42:8329. Deze verkorting mag maar één keer in een adres voorkomen.
4. Op de meeste netwerken vormen de eerste vier groepen het door de provider toegewezen netwerkprefix (/64) en de laatste vier de apparaatinterface.

Zo controleer je of je IPv6 hebt

Een snelle controle laat zien welke IP-versies je verbinding daadwerkelijk gebruikt.

1. Open Netwerkcontrole en IPv6-test en wacht op de afzonderlijke resultaten. Twee bevestigde adressen betekenen dat deze browser tijdens de controle beide testadressen kon bereiken.
2. Blijft IPv6 onbevestigd, probeer opnieuw en controleer routerondersteuning, documentatie van de aanbieder, VPN-beleid en browserbeperkingen. Een mislukt verzoek onderscheidt niet al deze oorzaken.
3. Herhaal de controle via mobiele data. Veel mobiele operators bieden IPv6, ook als je thuisverbinding dat niet doet.
4. Bevestigd IPv6 zonder IPv4-waarneming bewijst op zichzelf geen IPv6-only toegangsnetwerk of NAT64. Vraag de aanbieder naar vertaling als een specifieke IPv4-only dienst niet werkt.

Waarom IPv6-adressen kunnen veranderen

Apparaten kunnen tijdelijke IPv6-adressen gebruiken om langdurig adreshergebruik te beperken. Een provider kan ook het netwerkprefix wijzigen. Net als bij IPv4 is een adres geen vaste identiteit van een persoon.

Routers en firewalls blijven belangrijk. Een wereldwijd routeerbaar IPv6-adres betekent niet dat ongevraagde inkomende verbindingen zijn toegestaan. Een vertaald IPv4-adres bewijst op zichzelf evenmin dat een netwerk veilig is.

Wat een volledige verbindingscontrole nodig heeft

Een verzoek naar een dual-stacksite toont alleen de IP-versie die voor dat verzoek is gebruikt. Afzonderlijke IPv4- en IPv6-tests kunnen beide verbindingen bevestigen. Is IPv4 bevestigd maar geeft de IPv6-test een time-out, dan heb je één geslaagde waarneming en één onbevestigd resultaat, geen volledige inventaris van je netwerk. Houd deze metingen apart van de locatiegegevens van het hoofdverzoek.

Onderzoek bij een probleem met een specifieke app die app zelf en lees de IPv6-documentatie van je provider. Noteer bij een fout de IP-versie, zodat ondersteuning routering kan onderscheiden van DNS- of applicatieproblemen.